Ön yargıyla başlayan, güzel temennilerle biten muhabbet…

Bugün gezinirken bir diyaloğa şahit oldum. Ön yargıyla başlayan, güzel bir savunma ile devam eden, sonra anlayışla ön yargılı bakıştan dönülen ve güzel temennilerle biten…

Önce diyalog:

A kişinin suçu, çektiğiniz yerine çekdiyiniz yazmak. Soru eki olan -mi’leri ayrı yazmamak.
B kişisi A kişisini Türkçe bilmemekle itham ediyor.
A kişisi de Türkiyeli olmadığını ve Türkçe bildiğini söylüyor.
B kişisi az önce ahkam kestiği A kişisinden özür diler tarzdan bir geri dönüş yapıyor.
A kişisi de iyi günler diyerek sohbeti bitiriyor.

Bir çok diyalog bu şekilde değil, burada A kişisi çok olgun bir yaklaşımla durumunu izah ediyor, B kişisi de yaptığı hatayı anlayıp, hatasında ısrar etmiyor.

İkisini de tebrik ederim.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir